Een dagje herberg
De dag begint vroeg in een herberg op de camino.
Ontbijt tussen 7:00-9:00 uur. Na het ontbijt worden de bedden afgehaald en het beddengoed gewassen en verschoond. inclusief de mooie heerlijk grote badhanddoeken, Voor iedere pelgrim inbegrepen. Evenals de was. Pelgrims kunnen hun was bij ons achterlaten en krijgen die ’s avonds schoon en droog terug. De bedankjes die onze gasten achterlaten zijn erg mooi om te lezen. Ze staan in de schriftjes op de slaapkamers en zo begint onze dag al goed.
Maar het zijn lange dagen en ik ben blij met mijn vrije dag vandaag. Omdat ik een museum wil bezoeken en ik ook wat aan mijn tweede boek wil werken, ben ik per bus naar Salas, een klein stadje in de buurt gereisd. Normaal zou ik mijn hand niet omdraaien voor 10 km wandelen. Maar de etappes hier op de Primitivo zijn zo zwaar, dat ik me er nu (nog) niet aan waag.
Rond 14:00 uur, als we de herberg op orde hebben en we klaar zijn voor onze nieuwe gasten, druppelen ze binnen. Het is druk in augustus en reserveren is geen overbodige luxe. De meesten zijn moe en de gezichten van de pelgrims stralen als ze vragen of er nog een bed vrij is en wij ‘ja’ kunnen zeggen tegen degenen die op de bonnefooi zijn gelopen. Maar soms is het nee, helaas.
Lekker douchen, chillen, een boodschapje doen of gezellig in gesprek gaan met elkaar. Meer willen de meesten dan niet. De credentials worden achtergelaten om een mooie stempel te krijgen. Wij hebben speciale waxstempels en velen vinden het erg leuk om te zien, hoe wij die stempels in hun pelgrimpas zetten. Dat duurt even, maar tijdens het wachten maken we kennis.
Intussen tovert onze kok een voedzame maaltijd, zodat de pelgrims voldoende goede bouwstoffen binnen krijgen om volgende dag weer het pad van de camino te trotseren. ’s Avonds, na het gezamenlijke diner, wordt er gesproken over camino ervaringen, ontmoetingen en uiteraard ontbreken de blaren niet. Een glaasje rode wijn helpt de verlegen pelgrim over drempels te stappen en mee te doen.
De dynamiek is iedere avond anders. Hebben we de ene avond een klein groepje, dan hebben we lange gesprekken, die iets dieper gaan. Waarom loopt iemand dit pad?
Maar er zijn ook avonden - met grotere groepen - dat de gezelligheid bijna tastbaar is! Het maakt niet uit welke nationaliteit je hebt, wat je in het dagelijkse leven doet of bezit of hoeveel er op je bankrekening staat. Iedereen is even waardevol en van betekenis. Het is zo leuk om te zien hoe mensen contacten leggen. Een Ierse dame vindt een goede gesprekspartner in haar Deense buurvrouw. Een jong Duits paartje zit geanimeerd in gesprek met twee Amerikaanse pelgrims. Tegenover mij zit een Fransman naast een Italiaan. De lach op zijn gezicht sinds binnenkomst, blijft de hele avond zichtbaar. De sfeer is ontspannen, ongedwongen en erg fijn. De verbinding is voelbaar. En voor mij voelt goed om te midden van deze mensen te mogen zijn.
Ik kijk uit naar de komende weken. Op 31 augustus keer ik weer terug naar mijn dagelijkse leven thuis. Als alle weken verlopen zoals deze dagen, dan ontmoet ik een heleboel mooie mensen en hoor ik veel mooie verhalen.
